23-11-11

Touché II

Geraakt en vervuld

vat ik heel moeizaam slaap.

De klok nochtans tegen middernacht.

En 's ochtends

immer nog vervuld

heel vroeg terug wakker.

De vogels

ook.

06:22 Gepost in Dagdagelijks | Commentaren (0)

19-11-11

Ah, weet je..

Ik voel me niet steeds zo best, dezer dagen.

En dat natuurschoon,

waar ik het zonet over had,

biedt me dan een heuse baken.

Brengt me telkens terug.

Naar hier. Naar nu. Naar wat is.

09:42 Gepost in Dagdagelijks | Commentaren (0)

Natuurschoon

Mijn mond valt open.

Wat ik zie gaat recht naar mijn hart.

Dat even verrukt is door de pracht.

Nochtans gaat het "slechts" om een foto.

Het gaat "slechts" om een kiekje

van natuurschoon.

Twee Jan-van-Gent koppen dicht bij elkaar.

**

De natuur brengt me in vervoering.

Ik denk dat ik daar dankbaar om ben.

Heel.

16-11-11

Twee maal alleen

We treffen elkaar nu en dan.

Onverwachts.

Meestal in de stadsbibliotheek

ergens tussen de vijfde en de derde verdieping.

**

Jaren geleden

- decennia, mag ik ondertussen zeggen -

wou m'n favoriete klasgenootje ons koppelen.

Hij en haar vriendje dienden op in hetzelfde restaurant.

**

Ik vond 'm leuk

maar schatte mezelf te onavontuurlijk in

voor die kerel.

Bovendien - en vooral misschien wel -

had ik een heeeeekel aan gekoppel.

**

Nu treffen we elkaar.

Stom wellicht,

maar ik meen die spanning te voelen.

De mogelijke spanning tussen man en vrouw

en dan al zeker als die beiden single zijn.

Maar ik voel

dat we er niets mee zullen doen.

Met die spanning.

Onze werelden immer nog

ver uit elkaar.

Mogen we elkaar wel graag.

Voor een babbel.

19:08 Gepost in Mensen | Commentaren (0)

15-11-11

Zinloos veel woorden

Dat ik het niet begrijp.

**

Mensen doen elkaar pijn.

In de eindigheid die onze dagen zijn.

Onder het argeloze gefriemel en geleef van een maandenjong kind.

Sluit zich even argeloos de deur achter me

en vangt zij de wind in het gezicht.

Om verweesd achter te blijven

in een stormvloed van verwijt.

Alleen.

Met enkel de telefoon als link naar troost en delen.

Alleen.

**

Ik kom er niet bij.

Ik kan de harteloosheid niet vatten.

09:10 Gepost in Dagdagelijks | Commentaren (0)

14-11-11

7,30 kg - 1004,46 km

Ze weegt al meer in kilo's

dan ze maanden telt.

En knijpt zich vast

aan mama's vingers.

Onderuit gezakt en rondturend,

in een kleurrijke gebreide jurk.

Terwijl ze me diep in de ogen kijkt,

neem ik afscheid,

want een fietsrit wacht.

Een rit die de teller

naar duizend drijft.

En zo eigenlijk - daar voorbij - naar nul.

Van voor af aan.

18:05 Gepost in Dagdagelijks | Commentaren (0)

Op bezoek

Jazeker, het is al frisjes nu.

De pluchen handschoenen komen uit de kast.

Ze kriebelen m'n neus wanneer ik die wrijf.

Het mag dan al frisjes zijn,

toch strijk ik terug voor de laptop neer

om een route uit te klikken.

Want ik ga op bezoek.

En anders dan langs die grote baan

wens ik nu een groen pad.

De routeplanner klikt het voor me uit.

Vier kilometer meer trappen,

vier kilometer verder van auto's en verkeerslichten.

**

En dan zoek ik haar op. Zoals nu en dan.

De vrouw van wijlen mijn vader.

12:48 Gepost in Dagdagelijks | Commentaren (0)

11-11-11

Touché

Emoties wervelen door me heen.

Blijdschap om de zon en om attente mensen,

verdriet om verdringsels en knoopsels en doeningen.

Mijn huid prikkelt,

mijn lichaam werkt als reuzeboxen

die alles versterkt doen ervaren.

Gevoelens worden vergroot en hevig en

razen door mijn lichaam.

De maagstreek verkrampt

of het hart bonst vrolijk.

**

Alles komt sterk binnen

en dwaalt versterkt door mijn lijf.

Om maar te zeggen:

het leven raakt me.

14:15 Gepost in Dagdagelijks | Commentaren (0)

10-11-11

Move it

Het is een ochtend

om in te kaderen.

Mijn lijf trappelt van ongeduld

en wederom haak ik de fietsspeld om.

En trap ik meters weg,

onder een laaghangende, zuiverende zon.

Er zijn mooie dagen voorspeld

en dan fiets ik.

Elke dag een paar uur.

Als en zolang het even kan.

18:13 Gepost in Klein genot | Commentaren (0)

Antidote

Op een verlaten landweg,

tussen bomen en velden,

met de herfstzon op mijn bol,

komt de glimlach uit onvermoede hoek.

Een automobilist

vertraagt zo verzachtend en weldoend,

achter me aan,

dat ik breed lach.

18:10 Gepost in Dagdagelijks | Commentaren (0)

08-11-11

Hè hè energie

Ssssst.

Laat ik het fluisteren.

Dat ik vandaag veel energie had.

Van hier naar daar bewoog -

zonder hoeken af te trappen.

**

Laat ik voorzichtig omspringen

met deze vaststelling.

Opdat ze nog wat

bij me blijft.

18:41 Gepost in Dagdagelijks | Commentaren (0)

Vertrappeld tot aarde

En plots

zag ik het.

Hoe we met z'n allen

platgetreden paden creeëren.

Letterlijk.

De hoeken van de grasperkjes,

waartussen de paden lopen,

zijn weggetrapt.

Bijna doe ik het zelf

maar wanneer ik de grasloze, aarden hoek zie,

besluit ik die niet nog graslozer te maken,

en blijf ik op het pad.

**

Heel vreemd en opmerkelijk.

Vele hoekjes zijn af- en weggetrapt.

Alsof de weg zoveel korter is,

via zo'n afgetrapte hoek.

Merkwaardige wezens, wij mensen.

18:38 Gepost in Mensen, Natuur | Commentaren (0)

06-11-11

En dan

deel je een moment.

Onverwachts en weldoend.

De ochtend

fluistert zich in gang.

09:45 Gepost in And it is a trip | Commentaren (0)

04-11-11

Nieuwsfeit

Een heel persoonlijk stukje verhaal

springt deze avond als hoofditem op een nieuwssite

pal in mijn oog.

De vrt-redactie zelf pakt het subtieler aan,

met een kleiner stuk, ergens middenweg hun pagina.

**

Een van hun nieuwsankers heeft borstkanker.

Een heel persoonlijk verhaal

in grote letters

op de startpagina.

**

Toch iets aparts,

BV zijn. 

22:24 Gepost in Mensen | Commentaren (0)

02-11-11

Verslaafd

Met doorgaans een kleine veertig kilometer.

Stelt m'n lichaam zich tevreden.

Dagen als deze

met een mildblauwe hemel en een aarzelende zon

doen de verslaving oplaaien.

En ik geef er - gaarne - aan toe.

Ik vul de fles met wat water,

pak enkele dierbare spullen in m'n tas

- voor je weet maar nooit -

en draag het hele handeltje de drempel af.

**

Ik klem m'n ene broekspijp vast

en check even de kilometerteller.

En ik fiets. Ik fiets.

Ah, wat doet dat deugd.

30-10-11

Trompe d'oreille

Geluid legt me in de luren.

Geluid gaat met me aan de haal.

Of is het mijn gehoor.

Straffer nog, is het mijn geest.

**

Een sax als een claxon

en later op de dag,

tijdens een weelderige herfstrit,

schrik ik me twee keer het spreekwoordelijke hoedje.

Een uitdrukkelijk sissend geluid ontsnapt m'n fiets.

Ken je reisgenoot: ik ben meteen bekommerd en stap af.

Niets te zien dus stap ik terug op.

Samen met het draaien van de wielen gaat ook het sissen weer verder.

**

Een klein en beeldig herfstblad vatte post tussen wiel en spatbord

en joeg me van daaruit de stuipen op het lijf.

Nou ja. Ik was toch geschrokken.

Tot twee keer toe.

**

Is het het geluid

of het mijn geest

dat / die met me aan de haal gaat.

21:49 Gepost in Dagdagelijks | Commentaren (0)

Voor de droom

Een groooooote opruim staat voor de deur.

Of er achter. Hier. Binnen.

En ik sta er voor. En ik bekijk het.

Van alle kanten.

Ik open een lade of een kastdeur

en slierten van vraagtekens dwarrelen me tegemoet.

Wat met dit en wat met dat.

Alles dat er is,

vraagt me of het er nog mag zijn.

En waar het heen mag.

Ik open een lade of een kastdeur

en heel even waait radeloosheid me om het lijf.

Deurtje per deurtje, zo doe je dat.

En ergens

is er dat begin.

Telkens weer.

10:36 Gepost in Dagdagelijks | Commentaren (0)

Aandacht

Hoge plafonds.

Ik wirwar door de woonkamer.

Hier wat recht leggen, daar wat opbergen.

Heel erg bezig met wat eerst en hoe en met hoeveel.

En plots schrik ik op - heftig doch heel even.

Een wagen claxonneert, temidden de huiskamer.

Of neen, niet dus,

het is de aanhef van een nieuw nummer.

Stan Getz en zijn saxofoon.

10:21 Gepost in Dagdagelijks | Commentaren (0)

29-10-11

Staptijd

10 000 stappen elke dag

doen je goed.

Zo luidt de actie.

En ik wandel m'n boodschappen tegemoet.

11:00 Gepost in Dagdagelijks | Commentaren (0)

Waken en ontwaken in duisternis

Mijn geest sluimert zich wakker.

Achter de kieren van mijn ogen zie ik:

het is nog niet licht, het is vast nog [te] vroeg.

Een gedachte die me verder wekt.

Ik check de klok

en zie:

Het is al na achten.

Dat was dus een mooie nachtrust.

Laat de dag een aanvang nemen! Hopla!

08:39 Gepost in Dagdagelijks | Commentaren (0)

27-10-11

Oe-oe-hoe! Fashion!

Helemaal hip en up-to-date

zal ik wel nimmer wezen.

Vele dames schrijden nu door het leven,

de arm gehoekt houdend,

en de sjakosj er aan zwierend.

Zo'n sjakosj met korte armpjes.

Terwijl ik m'n tas nog steeds

handig overdwars m'n schouder lanceer en drapeer.

Onwetend of dat wel ooit of te immer

hip en up-to-date is geweest.

18:52 Gepost in Dagdagelijks | Commentaren (2)

26-10-11

Geprikt

Hij kent de plekken

waar je lijf je leven tekent.

En daar drukt hij.

Zo diep mogelijk.

Een put in je lijf.

Hier en daar en ginds.

En als de bodem van de put pijnt,

dan prikt hij.

In patronen,

tellend de wervels.

Prikt hij en laat je dan alleen.

En de rust

breidt zich uit.

Rust. En energie. Ook.

Groeipijn

Heel even.

Een stille traan.

Om gespring

dat niemand van me vraagt.

Gauw zie ik wat is

en verdampt de traan.

Kleine herschikking vanbinnen

en de dag loopt verder,

de dag loopt gesmeerd.

21:01 Gepost in Dagdagelijks | Commentaren (0)

24-10-11

Noodoproep

Zij slaat, en zalft niet.

Hij prikt, heel zacht en ter preventie.

En hij, genegen hij, ergens verder weg,

beantwoordt mijn oproep.

Tussen zijn en mijn werk door.

Handelt hij 

in onze immer rijpende band

even als noodlijn

en helpt me op pad

naar een verdere rustige, ja zelfs vruchtbare dag.

* Dank *

21:15 Gepost in Gevoelentjes, Mensen | Commentaren (0)

23-10-11

Meer moet dat niet zijn

De treden zijn berijmd en dus wat gladdig.

Behoedzaam stap ik de trap af

en neem het decor in me op.

Het is... stilmakend en overweldigend tegelijk.

Het is zo... mooi.

De nevel sluiert over de Semois,

een vroege vogel klapwiekt langs.

Sta gewoon stil,

neem het in je op

en laat alles zijn.

En wanneer je de volgende trap terug opstapt,

wacht de vriendschap.

22:19 Gepost in Klein genot | Commentaren (0)

Ambiance

De jonkies houden zich in stilte bezig.

Ze fluisteren liedjes en doen telspelletjes.

Er loopt er al eens een keer van z'n plaats,

ze doen al eens lekker gek.

Er botst al eens een matje uit een rugzak tegen je hoofd.

De wat oudere luisteren naar i-pods zonder oortjes,

snoeven over muziekkennis en lieven,

rusten op elkanders schouder

en vullen solidair horden Go-Passen in.

De hogeschoolleerlingen oefenen hun woordjes

en helpen elkaar vragen beantwoorden.

Ze vonden de galajurk van Marjoh maar niks

en lachen om de fratsen van Bram.

**

Vijf uur en een half heb ik vandaag door ons land gereisd,

vanuit de prachtig groene bossen naar de vertrouwde stad,

van trein op trein met gewacht daartussenin,

en op elke trein weer maakte ik kennis

met een scoutsfragment van onze landsdelen.

22:12 Gepost in Mensen | Commentaren (0)

19-10-11

In een krampke

In de tandartsstoel.

Tot daar aan toe.

Maar ook in de zetel.

Of terwijl ik wandel

in een decor van herfst

met je weet wel

die specifieke, heldere tinten aan de hemel.

Telkens stel ik vast

hoe ik mijn lijf span.

En telkens, verwonderd,

laat ik heel bewust weer los.

Ook in de tandartsstoel.

Studentenstad

En mag ik binnen of is 't aan de deur te doen.

Vraagt hij.

Zij schudt grimassend het hoofd.

't Is aan de deur te doen.

Twee studenten aan een roodgeverfde kotdeur.

En ik loop langs en verder.

18:04 Gepost in Mensen | Commentaren (0)

13-10-11

Treinreiziger

Nietsvermoedend installeer ik me.

Ochtendlijk friemel ik wat in mijn tas,

vouw mijn fluohesje zus en nog eens zo.

En dan

kijk ik op.

Voor me zit een man.

En zijn ogen ontmoeten de mijne.

Hij glimlacht naar me

en zal dat tijdens de reis nog enkele keren doen.

En hij brengt me

tot stilstand.

Stil staar ik schuins voor me uit.

De woorden die ik pennen wou,

vloeien weg.

**

Hij ziet er leuk uit, verdorie.

22:01 Gepost in Mensen | Commentaren (2)

12-10-11

Groot onderhoud

't Is herfst

en de machinerie wordt klaargestoomd

voor de winter.

Een groot onderhoud drong zich op.

De medische wereld verdient wat aan mij dezer dagen:

Check up van de spreekwoordelijke oren en poten.

Ogen en tanden, om precies te zijn.

Al is dat van die oren en poten...

ook geen slecht idee.