28-08-17

Iets te kort

Terugblik op een verwonderend gister.

Een weelderig wandeldecor: 

duinbossen en duinpaden,

schelpenstrand en nat zand,

ruisende zee en glinsterende golven,

te bruin gebrande lijven.

Pauzes aan helmgras en onder Spioenkop,

met slokken water en vlezige medjool.

Een heerschap met blinkende ogen,

een open blik,

en veel te vertellen.

Nu en dan een kwinkslag,

een schouderklopje. 

Een zon die goed in vorm is,

wegwaaiende hoed.

Lekker eten,

met ogen tegenover elkaar.

**

En dan een lift naar het station.

Open woorden, gelijkgestemde blik.

En een omhelzing. 

Een omhelzing, bij iets dat er te kort is.

09:12 Gepost in Dagdagelijks, Mensen | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.