22-02-14

Geborgen

Een klein, dik boekje ligt open op hun tafeltje.

Oude, vergeelde bladeren, met vele kleine tekens.

Over dat boekje heen

houden haar beide handen die grotere hand vast.

Moeder en dochter.

Oosters uiterlijk,

koffers om hen heen.

Ik kijk naar hen. Naar die handen op en in elkaar.

**

Een mooi en rakend beeld.

Onbevangen, heel dichtbij,

handen bij elkaar.

**

Het meisje vangt mijn blik.

Ik glimlach

en ze lacht breed terug.

En ik nog. Breder.

**

We reizen verder.

En wanneer zij een halte eerder afstappen dan ik,

vinden onze blikken elkaar terug.

We lachen

en ze wuift naar me,

van zo heel vlakbij.

Glimlach is mijn verdere reisgenoot.

14:20 Gepost in Mensen | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.