08-09-13

Geveld en verzorgd

In het holst van de nacht was het,

nu drie slapen terug.

Dat het stil en onheilspellend op kwam

en zich verspreidde

zo ergens midden onder mijn ribben.

De daaropvolgende uren nam het toe.

Pijn.

Mee kronkelen

met kronkelende, wrikkende pijn.

Zo'n pijn waarbij

je niet kan zitten of liggen of staan.

Een pijn die je doet ijsberen en kreunen -

wat je ongegeneerd kunt doen, zo alleen in huis.

**

Anders dan anders

werd het niet beter

na een uur of twee, drie.

De halve nacht en de hele dag lang

werd ik er door vergezeld.

Pilletjes in de strijd gegooid.

En hem.

**

Hij is me komen ophalen

en heeft me op de zetel bij hem neer gevleid.

Hij bracht me naar de dokter

en ook weer terug.

Hij aanhoorde mijn zuchtjes en klaagjes

en zag me ook

terug beter worden.

Waarvoor ik dan gaf:

een zoen. En twee.

**

En het werd nog een mooi weekend.

Een heel rustig, herstellend,

mooi weekend. 

18:33 Gepost in Dagdagelijks | Commentaren (2)

Commentaren

oh!
zo mooi!
zo schoon!

zo echt!

Gepost door: abnormalia | 09-09-13

Hé, Miss. Vind je? :o) Dank je :o) Zelf geaarzeld omdat de tekst zo rechtstreeks is; ik fiets er anders wel graag wat omheen :o) Maar dit kwam er enkel op deze manier uit... Een tekstje voor een weekend dat ik koester.

Gepost door: Dartel | 12-09-13

De commentaren zijn gesloten.