22-04-13

Nader

Daar zit hij.

Hoofd weggedoken in kap.

Neigt hij zijn voorhoofd naar me toe

voor een zoen.

Die ik langzaam, lang-zaam, druk.

**

En terwijl de vogels

een laatste avondkreet slaken

en de reiger

een laatste hap bespiedt.

Terwijl de zon rozig wegzakt

in zacht kleurenspel.

Zitten wij stil naast elkander

op de houten bank.

Een stilte zoals er niet vaak een is.

Alle woorden even verstomd.

**

Een bewogen dag.

En het is tasten naar elkanders zijn.

16:35 Gepost in Mensen | Commentaren (2)

Commentaren

mooi dat laatste .... tasten naar elkaars zijn

Gepost door: merel | 04-06-13

Dank je, Merel... het is wat we deden...

Gepost door: Dartel | 06-07-13

De commentaren zijn gesloten.