Je maatje missen.

Pas tomber.

Uit de muur gekapt.

Wandelen we onder paardenbloemepluizebollen door.

Blik ik peinzend omhoog en door verbrijzelde ramen.

Sterretjes alom.

Isomobolletjes en cactusprik.

Michel François creëert werelden in 't SMAK.

En wij wandelen er langs. Aangenaam gepuzzeld*.

* poëtische vrijheid ofte verbastering van het Engelse "being puzzled"

Hoe haar kleine hand zich om mijn wijsvinger sluit.

Zich omhoogkijkend even vergewissend van wie haar meeneemt,

richt ze daarna de blik achter zich.

Naar papa.

Haar papa die per ongeluk in de volgende draaideur is beland

en die  bij de volgende draaideurzwaai naar buiten komt

met volgeladen kar. Glimlachend.

Lost ze mijn vinger.

Een wondere indruk op me achterlatend.

Wie - een beetje tot een beetje heel veel - van taal houdt, kan de onderzoekswereld van dienst zijn dees dagen!

Klik op http://www.kuleuven.be/lsa en vul er de associaties in die bij je opkomen voor een twintigtal woorden.

Gewoon leutig..

Samen kousenvoetend

slurpen van kom hete soep.

Immer nog mijmerend

bij de onnavolgbare tintglans

op de herstzonbeschenen bladerkransen.

Ongelijk spel. Voorbedachte rade.

In vlagen en welgemikt neergekegeld.

**

Besluit tot momentane splitsing.

Tot de koorts gezweet,

de nies genozen is..

Zere keel en niezend zwaar hoofd

kluisteren ons aan thuis.

Warm, kaarsenflakkerend thuis,

samen onder de deken.

In tijden van nood en onzekerheid.

Van pijn en verwarring.

Oh, verwarring.

Zomaar om de hoek.

Opgepikt en te baat genomen.

Een tweede adem.

**

Neen. Niet "zomaar om de hoek".

Naar getast en naar gerust.

Gebundeld naar gestreefd.

Nu hernieuwd verkennen.

Andermaal anders.

**

Immer nog samen.

Onderweg.

De tand des tijds doorstaan.

Immer nog in de oude, degelijke kist.

Met geruite voering en binnentas en met handvat.

Nog met de oorspronkelijke handleiding.

Oude wijze raad op vergeeld papier.

In bijhorend doosje de attributen.

**

Met tussenpozen leg ik het traject af.

Dierbare doos torsend,

afwisselend van linker- naar rechterhand.

Linker. Rechter. Linker. Rechter.

En in die doos,

een mooie, groenachtige Husqvarna.

Weegt wel wat.

En die breng ik vandaag binnen

bij de naaimachinedokter.

Zaterdag mag ze terug naar huis.

Even geduld oefenen.

**

Met de nodige scheve stiksels,

steek voor stap,

begeef ik me op nieuw terrein.

Zelf zijn ze

- zonder enige twijfel

en met lichtjaren voorsprong -

het mooiste geschenk.

Zo met z'n twee.

En toch

droppen ze er een derde.

Geschenk.

Vol plezier.

**

Verwonderd trof ik haar deze ochtend zomaar aan,

zorgvuldig ingeduffeld in de brievenbus.

Coraline, compleet met 3D-brillekes en al.

**

Dat ik sjanse heb,

met dit leven, getooid met schatten!

Zijn schim door het raam.

Dat profiel. Die tint. Die wielen.

Bij het eerste kleuren van de dag

doordringt de nalatigheid.

De stakker bracht de nacht buiten door.

Gevrijwaard van pikkedieven,

getooid in kransen van ochtendnat.

Er hangt een sliertenmist langsheen de pendelroute.

Van huis naar station.

Des ochtends in de vroegte.

Verzamelen zich mistspatjes op brillenglazen.

In de bocht zingt een gevleugelde een gedreven ochtendlied.

Glimlach ik breed ter begroeting.

Als af en aan klotsen.

Als kaatsen.

Heen en terug.

Als hotsebotsen.

Botsebotse.

Met volle fors.

Net heel zacht.

Zoet mild.

Stekelig hard.

Onvoorspelbaar.

Volg de bochten.

Tast de weg.

Traag. Onmerkbaar.

Wordt het geweven.

Vangnet. Gesponnen welzijn.

Met warmte doorvoed.

Langzaam.